زهكشي جمع آوري و هدايت آب بارش، آب زيرزميني يا ديگر مايعات و گازهايي است كه مي بايد از محيط تخليه شوند. سيستم هاي زهكش به صورت تكي يا مركب استفاده مي شوند و حداقل داراي يك لايه فيلتر و يك لايه هدايت كننده آب هستند .
ژئوتکستايل، انواع خاکهای مجاور يكديگر يا خاك هاي خاكريزي را از هم جدا كرده و مانع مخلوط شدگی آنها با يکديگر می گردد .اين ژئوسنتتيک ها با طول عمر بالا، مقاومت خيلی زياد بصورت محصولات بافته شده و نبافته يا بصورت مصالح تلفيقی از مواد اوليه مصنوعی که می توانند بار زيادی را تحمل کنند ساخته شده اند.
ژئوممبرين با پوشش و بدون پوشش نياز به يک لايه محافظ در برابر آسيبهای مکانيکی دارند.بدون لايه محافظ توسط نامنظمی های تيزگوشه در بستر يا مصالحی که بروی آنها استفاده می شوند آسيب می بينند.
در جائيکه نياز به تقويت مصالح طبيعی وجود دارد ژئوتکستايل،ژئوگريد و يا ترکيب آنها در زير يا بين لايه های خاکی برای بالا بردن نيروی کششی و بالطبع بهبود خواص مکانيکی استفاده خواهند شد.
در مهندسی هيدروليک و ژئوتكنيك، منابع قرضه در حالت کلی بصورت "بسته بندی" در تيوپهای قابل انعطاف همچون کيسه هاي كوچك و بزرگ ساخته شده از مصالح ژئوسينتتيك مورد استفاده قرار مي گيرند.
جهت جلوگيری از جابجايی ذرات خاک توسط آب و باد از ژئوسينتتيک ترکيبی سه بعدی استفاده می شود و به همين ترتيب بعد از رويش گياهان،ريشه های آنها باعث پايداری بيشتر اين محصول خواهد شد.
